Zoekwoorden kiezen: kijk in de zoekresultaten, niet naar de moeilijkheidsscore

Het probleem

Wie een zoekwoordenlijst uit een tool trekt, heeft binnen een minuut duizenden regels. De vraag is niet hoe je er meer vindt, maar welke je als eerste aanpakt. De meeste mensen sorteren dan op volume en moeilijkheid, en gaan af op het cijfer dat de tool ernaast zet.

Dat cijfer is het probleem. Niet omdat het fout is, maar omdat het iets anders meet dan de vraag die je stelt.

Wat een moeilijkheidsscore werkelijk meet

Ahrefs schrijft het zelf op: het pakt de tien pagina’s die bovenaan staan en telt hoeveel websites daarnaar linken. Meer links, hogere score. Niets anders. Ahrefs noemt dat een bewuste keuze, omdat links volgens hen de enige goed meetbare bevestigde rankingfactor zijn. Semrush weegt meer mee: naast links ook de autoriteit van de domeinen, het zoekvolume, de aanwezigheid van elementen als featured snippets, en de lengte van de zoekterm.

Geen van beide meet of die tien pagina’s het zoekwoord überhaupt gericht behandelen. Een pagina één vol sterke pagina’s die het zoekwoord alleen zijdelings raken, krijgt een hoge score en is toch te kloppen. Andersom kan een lage score verbergen dat er tien pagina’s staan die precies dit zoekwoord als titel hebben.

De score zegt dus hoeveel gewicht er op de eerste pagina staat. Niet of dat gewicht op jouw zoekwoord ligt.

Tel het zelf

Wat je wel kunt doen, kost tien minuten per zoekwoord: zoek het op en tel hoeveel van de bovenste resultaten het zoekwoord letterlijk in de titel en de URL hebben. Weinig? Dan heeft nog niemand er gericht om gestreden.

Daar hoort een inzicht bij dat vaak wordt gemist. Als niemand een zoekwoord gericht heeft aangepakt, laat Google de dichtstbijzijnde pagina zien. Dat is dan misschien een blog, terwijl de zoeker een dienst wil. Je leest de intentie dus niet af aan wat er staat, maar aan wat er staat wanneer er goed om gestreden is.

De telling is gedaan voor vijf Nederlandse zoekwoorden met koopintentie. De tabel bovenaan geeft de uitkomst. Bij “website laten maken”, “verhuisbedrijf amsterdam” en “letselschade advocaat” hebben zeven of acht van de tien pagina’s het zoekwoord in de titel staan: daar is om gestreden. Bij “airco laten installeren” heeft precies één pagina het letterlijk in de titel, en die staat op één. De rest schrijft “plaatsen”, “montage” of “installatie”.

Twee kanttekeningen. In alle vijf de gevallen had de nummer één het zoekwoord in de titel, dus het patroon is er. Maar Google behandelt “installeren” en “plaatsen” als vrijwel hetzelfde woord, dus “onbetwist” is optimistischer dan het lijkt. En bij “boekhouder zzp” is de helft van pagina één informatief: kosten, uurtarieven, zelf doen of uitbesteden. Wie daar met een dienstenpagina op mikt, moet weten dat Google er ook vragen bij ziet.

Waar het zoekwoord moet staan

Het gangbare advies is vier plekken: paginatitel, URL, H1 en het begin van de eerste zin. Daarvan is een deel aantoonbaar.

Google noemt de titel-tag en de H1 zelf als bronnen waaruit het de titel in de zoekresultaten opbouwt, dus die twee leest het in elk geval. Over woorden in de URL is John Mueller van Google duidelijk geweest: een “zeer, zeer lichte” factor, vooral van belang zolang Google de inhoud nog niet gelezen heeft. Over de eerste zin publiceert Google niets. Het kan geen kwaad, maar wie zegt dat het werkt, heeft geen bron.

Eén zoekwoord, één pagina

De fout die het vaakst terugkomt: mensen proberen zoekwoorden te laten ranken in plaats van pagina’s. Kies per pagina één hoofdzoekwoord, voeg één of twee verwante termen toe, en zie de rest van de lijst als ideeën voor blogs en veelgestelde vragen. Verschillende zoekwoorden vragen verschillende pagina’s: de een een dienstenpagina, de ander een uitleg.

Een volgorde die werkt, in vier vragen. Wie zijn de concurrenten? Waar ranken zij op zonder het gericht aan te pakken? Welke daarvan leveren geld op? Welke zoekresultatenpagina’s zijn het minst betwist? Pas daarna sorteer je op volume. De beste zoekwoorden zijn die waarbij de zoeker al weet wat hij wil, maar nog niet van wie.

Begin bij wat je al hebt

Voordat je een nieuwe lijst maakt: open Google Search Console. Daar staat waar je al zichtbaar bent, vaak op posities die je nooit gericht hebt gekozen. Iets van positie 50 naar 20 duwen is makkelijker dan vanaf nul beginnen. De beste kansen zitten meestal tussen positie 5 en 20.

Eén waarschuwing die Google zelf geeft. De “gemiddelde positie” in Search Console is de hoogste positie die je per zoekopdracht haalde, gemiddeld over alle zoekopdrachten. Die kan per land, apparaat en zoekgeschiedenis flink verschillen. Positie 8 kan dus positie 2 in Nederland en positie 30 in België zijn. Kijk naar de verdeling, niet alleen naar het gemiddelde.

Wat AI wel en niet kan

Vraag ChatGPT of Claude niet hoe moeilijk een zoekwoord is. Ze zoeken tegenwoordig wel op het web, ChatGPT sinds eind oktober 2024 en Claude sinds maart 2025, dus ze kunnen een zoekresultatenpagina ophalen. Wat ze niet hebben, is wat een moeilijkheidsschatting wél nodig heeft: een linkindex en rankinggeschiedenis. Een AI-model kan je vertellen wat er nu op pagina één staat. Het kan je niet vertellen hoeveel links die pagina’s hebben of hoe lang ze daar al staan.

Waar de modellen wel goed in zijn: een lange lijst groeperen op onderwerp of intentie, en aanwijzen welke zoekwoorden koopintentie hebben. Dat scheelt uren en het is werk waar geen live data voor nodig is.

De gratis tools, met hun addertjes

Een veelgebruikte vuistregel: alles onder de 50 zoekopdrachten per maand eruit, de rest sorteren op moeilijkheid en volume, en de bovenste 30 tot 50 met de hand bekijken. Als werkwijze prima. Alleen de eerste stap heeft een probleem.

Google Keyword Planner is gratis, maar je hebt er een Google Ads-account voor nodig waarin je betaalgegevens hebt ingevuld. En zolang je weinig of niets uitgeeft, laat Google geen exacte volumes zien maar bandbreedtes als “100 tot 1.000”. Dat meldt Google al sinds augustus 2016. Een grens van 50 per maand kun je dan niet eens trekken. Wie exacte cijfers wil, draait een kleine campagne of gebruikt een tool die de Ads-data doorverkoopt.

Google Trends is wel echt gratis. AlsoAsked, van de Britse SEO’er Mark Williams-Cook, geeft zonder account drie zoekopdrachten per dag; de uitgebreide zoekopdracht kost vier tegoeden en is dus betaald. Handig om te zien welke vragen mensen stellen, met één valkuil: wie zo begint, eindigt met een lijst “hoe”- en “wat is”-vragen. Die ranken misschien, maar leveren zelden een klant op.

Twee termen die je tegenkomt

“LSI-zoekwoorden”, voor latent semantic indexing, is een techniek uit de jaren tachtig. John Mueller van Google schreef in juli 2019 dat LSI-zoekwoorden niet bestaan, en herhaalde in januari 2023 dat ze geen effect hebben. Wie ze je verkoopt, verkoopt een synoniemenlijst met een duurdere naam.

“Query fan-out” bestaat wél. Google beschreef in mei 2025 dat AI Mode een vraag opsplitst in deelvragen en die tegelijk uitvoert. Het is een reden om een pagina rond één onderwerp compleet te maken in plaats van rond één woord.

Wat je ermee doet

Het komt op weinig neer, en dat is de kracht. Kies zoekwoorden waarvan de zoeker al weet wat hij wil. Kijk zelf in de zoekresultaten in plaats van naar een score. Tel hoeveel pagina’s het zoekwoord gericht aanpakken, en houd er rekening mee dat Google synoniemen meetelt. Geef elk zoekwoord één pagina. Laat volume voor het laatst.

Doe de telling uit de tabel voor je eigen lijst voordat je gelooft dat een zoekwoord makkelijk is. Of moeilijk.

Bronnen

• Ahrefs over zijn moeilijkheidsscore en Semrush over de zijne
• Google over titels in de zoekresultaten en Mueller over woorden in de URL
• Google over de gemiddelde positie in Search Console
• Google Ads over Keyword Planner (betaalgegevens verplicht) en Googles mededeling over bandbreedtes uit 2016
• AlsoAsked over het gratis tegoed
• OpenAI over ChatGPT search en Anthropic over zoeken op het web in Claude
• Mueller over LSI-zoekwoorden en Google over query fan-out in AI Mode